Je maakt gebruik van een verouderde browserversie, voor de best mogelijke gebruikerservaring raden wij aan om de laatste versie van Google Chrome te installeren. Google Chrome downloaden

Buiten de muren van het Paradijs

Dominicaanse Republiek — Kitesurf instructeur — 1474 keer bekeken

Als toerist en levensgenieters konden we nu weer genieten van de mooie plekjes, maar dan wel binnen de muren van het paradijs.
Buiten de muren van het paradijs.

Mijn vriendin zocht een stage in het buitenland, het liefst zo ver mogelijk weg naar een plaats waar er op een zo natuurlijk mogelijke manier gewerkt wordt met paarden. Na lang zoeken kwam ze met een optie. Een Duitse vrouw die meerdaagse ritten aanbood in het oostelijke deel van de Dominicaanse Republiek , daar wilde ze wel bij gaan werken om een stage in het buitenland te gaan volgen. We hadden wel eens eerder een half jaar apart geleefd en nu wilden we eigenlijk samen weg naar het buitenland. Dus wat had de Dominicaanse dan voor mij te bieden naast natuurlijk een tropisch klimaat? In het dagelijks leven ben ik student en manage de kitesurfschool Freeriderz in Friesland. Op het eiland moet er wel iets te doen zijn met kitesurfen en zo heb ik via internet twee kitesurfscholen benaderd, mijn favoriet reageerde niet enthousiast en de andere wilde graag een skype gesprek. Binnen een aantal dagen was het geregeld. Zij liep vijf maanden stage in het buitenland bij een bedrijf die trektochten op paarden aanbood door de jungle en over het strand. Ik ging werken voor de lokale kiteschool. Dit kon allemaal vanuit het dorpje Bavaro, de plek waar we samen bij de eigenaresse van de paarden ranch konden wonen. Het huis stond in een residentie, dat is een groep woningen met mannen met geweren bij de poort, aan de rand van Bavaro. Als we op het dak stonden konden we over de hoge muur met glasscherven kijken naar een groot open gebied, het zag er woest en droog uit met veel bosjes en bomen. Het huis zelf had een grote ijzeren poort die ten alle tijden op slot moest blijven, binnen de muren was het bijna even woest als buiten de muren. Het enige wat er stond was een wit huis. De beneden verdieping miste ramen en deuren. Onze kamer kon wel afgesloten worden maar had alleen een bureautje, matras op de grond en een toilet gedeelte zonder deur. Dit laatste brengt je relatie tot een heel nieuw niveau. Verder waren er vier honden, en ik hou helemaal niet van honden, maar dit waren waakhonden en waren best lief als je ze leerde kennen. Vanuit deze basis zijn we gedurende de maanden steeds aan het werk gegaan en hebben we avonturen beleefd. Ik had een kleine motor gekocht, eentje waar iedereen op reed zodat hij niet zo snel gestolen zou worden, en zo konden we ons vrij verplaatsen. Er is in dat halve jaar veel gebeurt. Te veel positieve en negatieve ervaringen om op te noemen, maar er volgen nu een aantal zaken die me bij zijn gebleven. 

Nog nooit eerder had ik zo’n groot verschil tussen arm en rijk gezien, langs de kust staan meer dan 80 all-inclusive hotels waar hordes rijke mensen als vee in busjes naar toe worden gebracht. Dicht daaromheen leven de Dominicanen. Zij zien in elke ‘Gringo’ of blanke, die buiten de muren van zijn of haar hotel durft te komen, als een wandelende dollar. Ik ben vrij lang, heb blonde lange haren en val een beetje onder het stereotype surfer. Voor het eerst in mijn leven voelde ik me door mijn uiterlijk niet veilig. Dit was echter typisch voor de toeristische locaties, als je het platteland in gaat dan vind je grote armoede maar erg vriendelijke mensen. Het leek net of het geld dat uit de toerisme komt het gebied rond de hotels corrupt gemaakt heeft. 

Maar van het toerisme konden mijn vriendin en ik ook leven, zij reed op paarden door de jungle met Duitse vakantiegangers en ik gaf veel kitesurfles aan mensen van over de hele wereld. Amerikanen waren mijn favoriet, ze zijn meestal gezellig en de fooi is goed. Telkens als je denkt dat alles op rolletjes loopt in je Caribische werkomgeving dan hoor je de verschrikkelijkste dingen van mensen die je kent of je komt zelf in aanraking met nare situaties. Een lekke band is gevaarlijk, je weet nooit wie je tegenkomt. ‘S ochtends om elf uur, je loopt over het strand en wordt hardhandig overvallen en beroofd door een gast met een mes, een schokkende ervaring. Het leven in de Dominicaanse Republiek is niet makkelijk, zij hebben daar minder regeltjes dan hier. Maar er heerst een soort van anarchie en dat heeft me Nederland weer heel erg doen waarderen. 

Mijn baas was een klein ventje met een heel groot ego dat ik niet meer kon verteren op een gegeven moment. Mijn vriendin en ik hadden ook steeds meer moeite met de dagelijkse ontberingen. Rond dezelfde tijd stonden de honden al meerdere avonden tegen de muur te blaffen. Aangezien ze heel veel blaffen hadden we er niet zo op gelet. Toen op een avond thuis kwamen begroette de honden ons niet. Ze waren vergiftigd door groep inbrekers die en gat in de muur hadden geslagen het het hele huis hebben leeg geroofd. Alles van waarde was mee genomen tot aan het ondergoed uit de kledingkast en drank uit de koelkast. Later bleek dat ze ons al een tijd aan het bespieden waren door gaatjes in de muur en van de bouwplaats achter ons waar de volgende dag ineens een groot aantal arbeiders miste. Mannen met zware wapens gingen door het gat in de muur maar ze waren al gevlogen. Alles was anders na die ervaring, ik heb een persoon nog nooit zo triest en boos gezien als de vrouw bij wie wij in huis woonden. Na deze ervaring hadden we wel genoeg gehad en met het gat in de muur wilden we daar niet langer blijven, naast het bed hadden we een schep en een houweel liggen. Toch wilden we het land niet compleet afschrijven en zijn we samen met een vriend uit Nederland in een gehuurde veilige auto op vakantie gegaan naar het noorden, Cabarete. Hier gingen we kitesurfen. Als toerist en levensgenieters konden we nu weer genieten van de mooie plekjes, maar dan wel binnen de muren van het paradijs.