Je maakt gebruik van een verouderde browserversie, voor de best mogelijke gebruikerservaring raden wij aan om de laatste versie van Google Chrome te installeren. Google Chrome downloaden

Hij zei: 'Enjoy Life'

Vietnam — Wereldreiziger — 1039 keer bekeken

3 minuten leestijd
Als je de kans krijgt om te reizen of te werken in het buitenland, dan kan ik je maar één advies geven: doen!
Deel III van 'Gijs zijn wereldreis'. Gijs is inmiddels in Vietnam en de laatste periode van zijn reis begint.

Koop een motor, ook al heb je geen rijbewijs. Had ik ook niet. In Hanoi kocht ik mijn eerste bloedeigen Honda Win 110cc. Een beest van een motor. Vanuit Hanoi met een Australiër, Italiaan en die Duitser die ik in de trein naar Chiang Mai ontmoette, koers gezet naar Sapa. Eens feest. Het duurde een dag en een tank brandstof voordat we uit Hanoi waren. Eenmaal in Sapa moet je zeker met een Black Monk de rijstvelden in. Dan zie je het echte Vietnam. Tot je enkels in de klei en eten in houten hutjes. Prachtig! Trouwens nog een top tip voor Vietnam en eigenlijk heel Azië, ga naar die landen als bezoeker. Niet als zijnde ‘rijke’ westerling, want dan gaat er geen deur voor je open. En altijd glimlachen! Drie dagen en vijfhonderd kilometer later reden we Cat Ba Island op. Het grootste eiland van Halong Bay. Wederom lekker feesten en genoten van de ‘wereld’ daar. Zeker moet je gaan voor een rondvaart door de eilanden groep. Adembenemend!

Vanuit Halong Bay zijn we, grotendeels via de Ho Chi Minh highway, naar Saigon gereden. Tussendoor moet je zeker naar de grotten van Phong Nha, naar de kleermaker voor een goedkoop pak in Hoi Ann, Mui Ne om te chillen, Da Lat om koffie te drinken enz. En waarom je een motor moet kopen: ik ben vergeten waar het was, maar ik kwam met mijn motor zonder brandstof te staan en uit het niets kwam er een twaalfjarige jongen op een motor aanrijden. Met handen en voeten gebaarde hij dat ik om mijn motor moest gaan zitten. Hij drukte me een stuk hout in de rug en heeft mij zeker 10 kilometer naar zijn dorp geduwd. Mijn tank werd gevuld met brandstof uit een colafles. Uiteindelijk heb ik met de locals gegeten (geen idee wat), in één van hun hangmatten geslapen en ik kon mijn reis weer voortzetten. Omgerekend heb ik drie euro aan hun betaald voor een volle tank, een volle buik en een powernapje. En dat mensen, is waarom je op een motor moet gaan. Je ziet het echte Vietnam! Top Gear heeft ooit een special gemaakt over motorrijden in Vietnam. Kijk die maar eens. Heb je een beetje een idee. De Hãi Vãn pass (lees: Top Gear pass) is misschien wel het hoogtepunt van de rit.

In Saigon uiteindelijk mijn schatje doorverkocht aan een andere backpacker. En dat doet wel even pijn naar vier weken intens motorrijden. In Saigon moet je zeker een bezoek brengen aan het War Museum en de War Tunnels want er is wat gebeurd in die regio. De volgende stop was Cambodja met twee onvergetelijke ervaringen. 1 the Killing Fields, 2 Angkor Wat. Daarnaast moet je ook zeker naar Sihanoukville (happy pizza) en Koh Rong. Zoals ik zojuist al schreef is er in Azië veel gebeurd en dat voel je als je de zogeheten Killing Fields betreed. Pol Pot en de Rode Khmer hebben daar flink huisgehouden. Ondanks deze turbulente geschiedenis zetten de Cambodjanen de schouders er onder om er wat van te maken. Zo kan je, uiteraard tegen betaling, een koe opblazen met een bazooka. Lang leve Azië. Ik heb er van afgezien. De tempels van Angkor in Siem Reap. Eén van de wereldwonderen. Niet te beschrijven. Een complete stad verscholen in de jungle. Zorg dat je een tuktuk reserveert en dat je om ongeveer 05:30 uur bij Angkor Wat bent. Dan zie je de zon prachtig over de tempels opkomen. Daar word je wel even stil van.

De laatste week van mijn reis heb ik gespendeerd op Koh Tao het duikeiland van Thailand. Ik heb gekozen voor Koh Tao omdat ik graag nog een weekje vakantie wilde hebben en mijn advance duikcourse wilde volbrengen. Andere opties in de regio zijn de welbekende feesteilanden Koh Phi Phi, Koh Samui enz. Vijf maanden later en veel ervaringen rijker ben ik na Koh Tao en na nog één keertje goed stappen in Bangkok teruggevlogen naar Amsterdam. Op de laatste avond op Koh Tao raakte ik aan de praat met een oudere, markante, Canadese man met zeeën aan levenservaring. Toen deze man na een aantal potjes pool naar zijn hotel ging, gaf hij mij een hand zei hij niet 'goede reis' of iets dergelijks. Hij zei; 'enjoy life', en volgens mij heb ik dat de afgelopen maanden gedaan. Als je de kans krijgt om te reizen of te werken in het buitenland, dan kan ik je maar één advies geven: doen!